'Three of a Perfect Pair' door Ruud Mulder

Ik ben de trotse eigenaar van drie door Frans van Oosterhout geheel naar mijn wens gebouwde gitaren: een klassieke, een staalsnarig akoestische en een electrische.

Dat kwam zo:
Ik speelde al jaren op verschillende gitaren en basgitaren. Alleen, maar ook samen met anderen. Dat varieerde van beleidingsband (koor en cabaretgroep), diverse andere bands (jazz/pop/rock) en een klassiek gitaarduo.
Voor mij waren instrumenten dingen waar je voor naar de winkel ging waar je er de nodige uitprobeert en dan de meest geschikte uitkiest. Dat veranderde drastisch toen mijn "broeder in de kunst" Theo, met wie ik het gitaarduo Guitaresque vorm, een gitaar liet bouwen door Frans van Oosterhout. Dat was andere koek! Op mijn klassieke gitaar (een niet al te dure Aria AC30 die ik al jaren had) liepen de snaren aan, maar geen nood: Frans vijlde de frets zo dat hij speelde als nooit tevoren.

Maar, hij haalde het natuurlijk in geen velden of wegen bij Theo's gitaar. Dus met Frans in overleg om er voor mij ook eentje te bouwen.
Hij had al een 7-snarige gitaar gebouwd en ik vond dat ontwerp (met name de kop) erg mooi. Dat werd het uitgangspunt. Na overleg over vorm en klank (ik houd meer van een warme klank) bouwde Frans deze gitaar. De Aria heb ik, nadat hij een een paar jaar ongebruikt aan de muur hing, maar van de hand gedaan.

De volgende kwam een aantal jaren later toen ik een paar lesvideos van Adrian Legg had gezien. Die speelt met banjo-mechanieken (zie: www.adrianlegg.com) waarmee hij geweldig mooie effecten weet te bereiken. Tijd voor overleg met Frans. De basisvorm was hetzelfde als de klassieke en het resultaat was weer geweldig.

Als kers op de taart moest er natuurlijk nog een electrische gitaar bij. Daarvoor waren de uitgangspunten een stratocaster en een telecaster, oftewel: het is een strelecaster geworden. De bovenkant van de body is een telecaster, de onderkant een stratocaster en de kop het gemiddelde.

Ik ben nogal fan van de Roland VG effecten, dus de electronica is erg afwijkend. Geen gewone gitaaruitgang, maar een hexaphonische uitgang via Ghost piezos in de brug. De elementen die je ziet zijn voor het sustainiac systeem. Als je die inschakelt neemt het brugelement de snaartrilling op en stuurt het halselement aan die de snaren in trilling houdt (zoals Carlos Santana's befaamde oneindige sustain, maar dan ook op laag volume). Details over dat systeem zijn te vinden op www.sustainiac.com.
En dat maakt mijn "Three of a perfect pair" (voor wie dat niets zegt: zoek eens op "King Crimson") compleet. En mij een gelukkig mens. Zoals gitaarclub-collega Tom zei toen hij zijn door Frans gebouwde instrument een paar weken had: nu weet ik wat ze bedoelen als ze zeggen er is een verschil tussen een viool en een Stradivarius!

terug naar 'recensies'

home over Frans over Frans zijn passie historie recensies interviews gitaarclub produkten handgemaakte instrumenten animatie contact gastenboek